กระเหรี่ยงต่างแดน

ตั้งแต่เกิดมานี่ไม่เคยคิดเคยฝันว่าจะต้องลากสังขารมาทำงานที่ต่างประเทศนะ แต่แบบว่า ดวงมันถีบมาก็คงต้องมา (จริงๆไม่ใช่ดวงหรอก แต่เดี๋ยวเล่าวันหลัง) พอมาถึงก็รู้ซึ้งว่า การออกมาอยู่นอกบ้านเกิดแล้วพูดภาษาถิ่นที่นี่ไม่ได้นี่มันเหนื่อยมากจริงๆ

โชคดีอย่างนึงคือคนที่นี่พูดอังกฤษได้ค่อนข้างเยอะ นักศึกษาที่จบ ป.ตรี มากกว่า 90% พูด eng ใช้ได้ทุกคนเลย แม้กระทั่งเด็กตัวเล็กๆ 5-6 ขวบ ก็เริ่มพูด eng คล่องแล้ว มีลูกค้าคนนึง ลูกชายอายุ 8 ขวบพูดภาษาถิ่นไม่ได้ พูดได้แต่อังกฤษอย่างเดียว โหดสัส แล้วก็ไปเจอยามที่ร้านกาแฟคนนึง eng สำเนียงเมกันมากๆ รัวระยับเลย โหดสัสส

ชีวิตที่นี่ก็โอเคนะ เจออะไรแปลกๆ เยอะแยะไปหมด แนวคิด ทัศนคติ สังคม ศาสนา ความเชื่อ ฯลฯ หลายๆอย่างก็ต่างไปจากที่เราเจอมา หลายอย่างก็ไม่ต่างกับประสบการณ์ในอดีต แต่สิ่งนึงที่รู้สึกได้คือ ต้นทุนความสุขของเขาต่ำกว่าไทยเยอะ อะไรเล็กๆน้อยๆก็ยิ้มได้ มีความสุขได้ ดีจริงๆเลย

สิ่งที่ชอบมากเวลามาอยู่ที่นี่คือค่าเหล้ากับบุหรี่ถูกเว่ออออร์ แม่ง Texas5 กล่องละ 10 บาท ดูดครึ่งตัวโยนทิ้งยังไม่เสียดายเลย เบียร์นี่กระป๋องละ 15 บาท รสชาติก็ไม่แย่ ส่วนเหล้านี่ก็แทบไร้ภาษีเลย อย่าง absolute vodka นี่ประมาณ 500 บาทเอง ชิลเว่อ~~~~ แต่พวก black label กับ red label นี่ปลอมเยอะมาก เวลาจะกินต้องเทสดีๆก่อน ไม่งั้นซวย

สิ่งนึงที่น่าเสียดายของคนที่นี่คือทรัพยากรมนุษย์ แบบว่า โศกนาฏกรรมในอดีตนี่ทำให้คนดีๆ คนเก่งๆตายไปเยอะเลย จนตอนนี้ผ่านมานานแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถทำให้คุณภาพประชากรกลับขึ้นมาได้ แย่จริงๆ ประมาณว่า บ้านเมืองเจริญมาไกลระดับนึงแล้ว แต่ความสามารถของคนที่นี่ยังไม่สามารถตอบสนองกับความเจริญของเทคโนโลยีได้ทัน

อยู่ที่นี่มา 8 เดือนแล้ว(นับถึงวันที่เขียนบล็อกนี้) ยังไม่ค่อยได้ติดต่อกลับทางบ้านเท่าไหร่เลย คงต้องหาโอกาสติดต่อกลับไปบ้างละ ไม่งั้นเดี๋ยวอาม่าคิดถึงแย่ -__-

หวังว่าซักวันจะได้มีโอกาสกลับไทยนะ 🙂

 

 

ปล.ตอนนั่งเขียนบล็อกนี้กำลังฟังเพลงนี้อยู่ ฟังแล้วคิดถึงวงที่เคยเล่นด้วยกันจัง จะพยายามฝึกเบสต่อไปไม่ให้ฝีมือตกนะ เดี๋ยวกลับไปจะได้เล่นด้วยกันได้ 😀

เพลงเกรียนๆ

ตั้งแต่เกิดมานี่ พยายามเขียนบล็อกมาหลายครั้งมาก แต่ไม่เคยสำเร็จซักที รอบนี้หวังว่าจะรอดนะ 55+

บล็อกแรกอยากพูดถึงดนตรี ละกัน ไหนๆ ก็เล่นดนตรี ชอบฟังเพลง ชอบหาอะไรแปลกๆฟัง พอค้นไปค้นมาใน youtube ก็เจอเพลงแนวๆ แปลกๆ เยอะมาก จริงๆแล้วพวกที่ทำเพลงเกรียนๆนี่ ผมว่าเจ๋งว่ะ แม่ง ต้องยอมรับว่าพวกนี้ “มีของ” เยอะ

วงแรกให้วงที่เป็น pioneer ของเพลงแนวๆเลย วง sepia วงนี้เพลงเจ๋งมาก อย่างเพลง “กูไปฆ่าพ่อมึงเหรอ” อันนี้ฟังแล้วแบบว่า เหยดดดดด 555

วงที่สอง ให้วง The Ginkz ละกัน ไหนๆรุ่นน้องที่เล่นดนตรีด้วยกันก็ไปเป็นมือกลองวงนี้ละ เพลง “ปลิงดอง” ฟังแล้วแม่ง คิดได้ไงวะ 55555 (อย่าไปสนใจความหมายนะ ฟังไปเถอะ)

วงที่สาม ให้วงที่โคตร top performance เลย วง “ไปส่งกูบขสดู๊”​ วงนี้แบบว่า เยอะมาก เจ๋งมาก จริงๆแล้วแม่งเก่งมากด้วยแต่ละคน 555

เพลงนี้ชอบเป็นพิเศษ

เพลง “เธอทิ้ง” นี่มีคนเอาไป mix ใส่กับเพลง “walk with me in hell” ของวง Lamb of god ด้วยนะ โคตรเข้ากันดี๊ดี 555

วงต่อมา อันนี้เป็นโปรเจคลูกทุ่งเดธ คือเอาเพลงลูกทุ่งมาผสมกับเดธ

อันนี้คือแบบ แม่งโหดมาก เอา Gangnam style มาทำ ให้เข้ากับโปรเจค กลายเป็น……ฟังกันเองละกัน

ปิดท้ายด้วยเพลงที่ไม่เกรียน แต่สุดยอดจนมีคนกล่าวไว้ว่า “คุณไม่สามารถตั้งวงร็อคคนเดียวได้ ถ้าคุณไม่ใช่ โหน่งกองฟาง”